Pembe Fili Düşünme - Zeynep Selvili Çarmıklı

    Bu yazıyı günün  hangi saatinde okuyorsunuz bilmiyorum. O yüzden sevgiyle selamlıyorum. Pembe Fili Düşünme'yi okuyalı epey bir zaman geçti. Ama aklıma yorumumu yazmak yeni düştü. Kitap hakkındaki düşüncelerim ise benden istemsiz olarak dökülecek. Üzgünüm.
  Zeynep Selvili Çarmıklı, Beyhan Budak'tan sonra benim sevdiğim psikologlardan bir tanesi. Psikoloji okumaya, izlemeye, konuşmaya ve dinlemeye düşkün biriyim. Benim bir parçam gibi. Her zaman elime bir psikoloji kitabı aldığımda hemen okumaya başlarım. Nerede olursam olayım. En nihayetinde bu kitapta da öyle oldu dostlar. Aldığım gibi hevesle okumaya başladım. Çünkü hem en sevdiğim psikolog hemde içeriğinin tam benlik olacağını düşünüyorum. Buraya kadar hepsi heyecanlı. En sevdiğim piskoloğa kadar. Fakat içeriğinin tam benlik olacağını düşünürken biraz hayal kırıklığı yaşadım. Değildi. Belki çok büyük beklentiler ile aldım ve kendi kendime de beklentilerimi karşılayacağı psikolojisine girdim. Pembe Fili Düşünme bana herkesin bileceği şeyler gibi geldi. Belki 13 yaşında bir gencinde yürütebileceği mantıkta şeyler. Çok fazla genel kültür gibiydi. Ne bekliyordum bilmiyorum ama bunu beklemiyorum. Kitapta çoğu şey bir hikayeden oluşuyor. Yazar'ın çeşitli zorluklarla karşılaştığı ve bu zorluklarla nasıl başa çıktığından. Belki de herkesin başına gelen hikayeler. Fazla sıradanlaştırmak doğru olur mu emin değilim. Belki de yanlış düşünüyorum. Ama ne düşünürsem düşüneyim. Bunu gizleyemem. Acaba sadece ben mi böyle düşünüyorum diye düşünmeden edemiyorum. Ama okuması için kitabı ödünç verdiğim arkadaşımda benimle aynı fikirdeydi. Çok kısa bir yorum yapmak istedim. Eğer sizler de kitabı okuduysanız benimle düşüncelerinizi paylaşırsanız çok memnun olurum.
Çok çok sevgileeer. 🌿