İstanbul Eşliğinde

 Selaaaam.  🙋🏻‍♀️
Üç aylık tatilin son demlerine gelmiş bulunmaktayım. Hatta 2 hafta da ben üzerine ekledim. 2 ülke ve 1 şehir gezdim. Yine döndüğüm yer İstanbul oldu. Nereye gidersem gideyim özlediğim, ne kadar pis olursa olsun havasını içime çekmek istediğim şehir. Yine ayrılacağım ve yine özleyeceğim. Ben hep sanardım ki insanlar bu şehirden başka bir şehirde yaşayamaz. Bal gibi de yaşanıyormuş. Doğduğum yer değil doyduğum yer derler ya. İşte benim için hiç öyle olmayacakmış gibi. Ben hep doğduğum yerde olmak istiyorum, sadece burda doymak istiyorum. E tabi ben bunu çok geç anlarım. Ne zaman mı anladım? Üniversite için evimden, İstanbul'dan ayrılınca. Allah'ım hatırladıkça için gidiyor. Biri alıp elinde parçalıyor içimden bir şeyleri. Gerçekten abartmıyorum. Ne zaman ayrılsam bu şehirden gözüm hep arkada kalıyor. Alışmak çok zor başka bir şehire. En korktuğum şeyde oraya yani Denizli'ye alışmak. 4 yılın sular gibi geçmesini diliyorum ve sabrediyorum. Allah sabredebilme kabiliyetimden razı olsun, onu benden hiç ayırmasın. İstanbul'da olmak böyle bir şey işte. İstanbul öyle bir şehir ki... Sadece, içimde kalmasını istemedim ve paylaştım. Sizler de kendi şehriniz için böyle mi hissediyorsunuz? Eğer bu yazıyı okuyorsanız. Tek bir kişi bile okuyorsa lütfen fikrini yazsın. İster İstanbul, ister başka bir şehir olsun, mutlaka yazın.🌿

😊  

Ve son olarak da bu yazıyı okuyacak olanlara hoşça kalın.🌿🙏🏻