Kürk Mantolu Madonna

Kürk Mantolu Madonna, Sabahattin Ali’nin günümüz popülerliğini hâlâ koruyan, herkesin içinde kendinden bir şeyler bulabileceği bir roman. Bazılarınız benim gibi okumakta geç kalmış olabilir ama telâfi edebilirsiniz. Bazen popüler kitapların okunmaya değer olmadığını düşünerek görmezden gelebiliyoruz. Tıpkı benim yaptığım ve Kürk Mantolu Madonna’yı şu ana bıraktığım gibi. Bunun pişmanlığını her sayfada yaşadım. Okurken kendinizi kaptırırıp Raif Efendiye üzülürken ya da 'Ah be Madonna'  diyerek Maria Puder'e kızarken (Kesinlikle şahsi görüşüm)  bulabilirsiniz.   Gelin görünki ben bu iki çılgın aşığa kayıtsız kalamadım.  Tek solukta okunacak, akıcı bir roman. Elinizden bırakamayacaksınız.

 

Roman, Raif Efendi'nin derin acılı aşk yaşamını konu alıyor. Aslında iki bölümden oluşuyor diyebilirim. Romanın ana karakterlerinden  Rasim'in işsiz kalması, arkadaşı Hamdi'nin yardımıyla yeni bir işe başlaması ve aynı odayı paylaştığı mesai arkadaşı olan çevirmen Raif Efendi ile tanışmasıyla başlayan ilk bölüm, yine Raif efendinin insanları çıldırtacak kadar metanetli oluşu, her suçu kendinde arayışı ve bunların sebebi olan gizemli iç dünyasını merakı ile sona eriyor. Akabinde "Siyah Kaplı Defter" ile asıl bölüm başlıyor. Bu defter Raif Efendi’nin Ankara’dan Berlin’e gidişini, tesadüf  eseri girdiği bir sanat galerisinde çocukluğundan o gününe kadar tahayyül ettiği kadının portresini görmesiyle, onunla tanışmasıyla, yani Kürk Mantolu Madonna’sı (Maria Puder) ile başlıyor, yaşadığı aşk ile devam edip, hasta yatağında son buluyor. Siyah Kaplı Defter'de ana karakterimizin yaşadığı tutkulu aşkın hikayesi gizli. Ne Raif Efendi sıradan bir adam, ne de Kürk Mantolu Madonna sıradan bir kadın. Sıradan olmayan bu iki insanın aşk hayatı da sıradan olamayacak kadar derin, bizi de kendiyle birlikte sürükleyecek türden. Kimilerimiz Kürk Mantolu Madonna'da kendini görebilecek, kimilerimiz ise Raif Efendi'de.
Alıntılar;
"Dünyada bana hiçbir şey, tabiattan melül bir insanın zorla gülmeye çalışması kadar acı gelmemiştir."
"Seni seviyorum... Deli gibi değil gayet aklı başında olarak seviyorum." 
"Hayatta en güvendiğim insana karşı duyduğum bu kırgınlık, adeta bütün insanlara dağılmıştı. Çünkü o benim için tüm insanlığın timsaliydi." 
"Kafamın içinde ona söyleyecek uçsuz bucaksız şeyler bulunduğunu hissediyordum, senelerce söylense bitmeyecek şeyler."